Tek hayalimi uyurken ölmek yaptım, biraz cesaretsizliğimden, biraz bir gün mutlu olurum iyimserliğimden. Kuyular girdaplaştı. O siyah döngüde, iyimserliğim ve umudum kayboluyor.
Bense bacaklarımı içine sallayıp, sanki birazdan içine girip yüzecekmiş gibi gözüküyorum. Son şarkılarıma eşlik ediyorum. Nakaratta bağırıyorum. Kimse duymuyor.
O girdap, o döngü ve o hiç dolmayan, dolmayacak boşluk sesimi yutuyor. Kendimi ona bırakmak üzereyim. İnandığım ve güvendiğim her şeyin, sadece bir rüya olduğunu kanıtlamış olan o siyah, belki derininde grileri saklıyordur.
Belki bu hayat bana göre değildir.
Belki gri, siyahtan daha güzeldir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder