Hatırlıyorum, beni nasıl uykularımdan aldığını.
Deliliğimi sorgulamamak için kendime küçük ciddi uğraşlar buldum. Seni düşünmüyorum.
Düşünmüyorum, sonucunu bildiğin halde bana neden bunları hatırlattığını. Bütün deja vu’ları, onu başkasıyla izlememe şahit olmanı.
Cümleler bile aynı.
Bu çözülemeyecek sır, arasında ikimizin. Tıpkı gece üstümü örtmeni bir rüya sanmam gibi.
İçimdeki korku ikimizden de mi gerçek yoksa her zamanki gibi mi?
Yasak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder